I n ~ M y ~ L i f e

ได้ฤกษ์กลับมาอัพ blog ของตัวเองแล้วสินะ หลังจากที่ไม่ได้อัพมานานมากๆๆ ช่วงนี้ทุกอย่างก็เริ่มจะ ok เข้าที่เข้าทางบางหล่ะ กำลังวิ่งไล่ตามหาอิสระอยู่ I want a freedom แอบเก็บกดนะเนี่ยเรา!! หู้ยๆๆ ทำไมปีๆๆหนึ่งมันถึงได้ผ่านไปเร็วขนาดนี้เนี่ย มะเข้าใจจริงๆๆ อย่างงี้นู๋อิ่มก็แก่ขึ้นอีกแล้วสิ เศร้าจริงๆๆ ไม่อยากแก่เลย!! 

 

ตอนนี้อยากไปเที่ยวสุดๆๆเลย ใครก็ได้พานู๋อิ่มไปเที่ยวที ไปไหนก็ได้ อยากไปทะเลย อยากไปขึ้นดอย (คนละฟิวส์กันเลยนะเนี่ย คริคริ) ช่วงนี้แอบบ้าเล็กน้อย (ไม่น้อยแล้วมั้ง) แบบว่าตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำอะไรต่อไป หุหุ ปรากฏการณ์ตามล่าหาอะไรก็มิรู้

 

ปีใหม่ปีนี้ happy สุดๆๆเลย อาจเป็นเพราะมีคนตามใจมั้ง พาไปขึ้นดอยปุยด้วย ไปแล้วรู้สึกดีสุดๆๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีที่แบบนี้ใกล้ๆๆตัวเรานี้เอง ทั้งสวย ทั้งอากาศดี ไปครั้งนี้เก็บพลังงานมาต่อสู้กับผู้คนได้อีกเยอะเลย!! ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ตามใจนู๋อิ่มนะ 555

 

ช่วงนี้เหมือนมีด้านมืดเกิดขึ้นในชีวิตของอิ่ม......เหมือนทุกอย่างมันหมองหม่นไงก็ไม่รู้ ชีวิตของคนเราย่อมมีสองด้านเสมอ แต่ช่วงนี้ทำไมมันถึงได้แย่ขนาดนี้เนี่ย อิ่มรู้สึกแย่ได้กับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตอิ่มเลย ทุกอย่างที่คิด ทุกอย่างที่ทำ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ทำไมมันถึงได้เป็นแบบนี้หล่ะ ช่วงนี้รู้สึกเบื่อตัวเองสุดๆๆ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ไม่เข้าใจจริงๆๆ แต่ก็ยังดีที่ยังมี คิด ที่คอยดูแล และห่วงใย ขอบคุณจริงๆๆนะ สำหรับอะไรหลายๆๆสิ่ง หลายๆๆอย่าง ที่คิดทำให้อิ่ม

 

ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยกับสิ่งที่ทำอยู่เป็นอย่างมาก อยากอยู่เฉยๆๆ อยากพักบ้างแล้ว เผื่ออะไรหลายๆๆสิ่งหลายๆๆอย่างจะได้ดีขึ้น คำถามที่เกิดขึ้นในหัวตอนนี้คือ "อิ่มสามารถใช้ชีวิตอยู่คนเดียวได้จริงๆๆหรือป่าว" เพราะตั้งแต่จำความได้ อิ่มยังไม่เคยใช้ชีวิตคนเดียวเลย มีป๊ากับม้า คอยสนับสนุน ดูแลอยู่ตลอดเวลา แล้วเมื่อไหร่อิ่มถึงจะโตเป็นผู้ใหญ่สักทีหล่ะ อิ่มอยากลองใช้ชีวิตอยู่คนเดียว อยากรู้ว่าอิ่มจะแกร่งพอที่จะเผชิญหน้าอะไรด้วยตัวอิ่มเองหรือป่าว??

 

อิ่มเคยพยายามที่จะเข้าใจคนทุกคนในโลกนี้ แต่ตั้งแต่นี้ต่อไป อิ่มจะนึกถึงตัวเองให้มากกว่าคนอื่นแล้ว อิ่มจะทำตามใจตัวอิ่มเองบ้าง คงไม่ผิดอะไรใช่หรือป่าว???

 

 

P.S. ขอบคุณ คิด จริงๆๆนะ สำหรับทุกอย่าง ขอบคุณที่คอยรับฟังเรื่องไร้สาระของอิ่มได้ตลอดเวลา

ชีวิตของคนเราคือการเดินทาง ซึ่งไม่รู้ว่ามันจะสิ้นสุดตรงไหนเหมือนกัน และการเดินทางย่อมมีอุปสรรคของมัน ขึ้นอยู่กับว่าเรารับมันได้มากน้อยแค่ไหน ตอนนี้อิ่มกำลังลองถามตัวเองดูว่า "ชีวิตตอนนี้ของอิ่มพอได้หรือยัง" "มีความสุขมากพอไหม" "ความต้องการของชีวิตที่แท้จริงคืออะไร" มันเป็นคำถามที่ต้องใช้เวลาในการหาคำตอบ ซึ่งก็เหมือนเราเดินทางไปเรื่อยๆๆ โดยไม่มีจุดหมายปลายทาง เราต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ในการหาความต้องการของชีวิตเรา

 

เหมือนกับว่าช่วงนี้เป็นช่วงที่อิ่มต้องตัดสินใจในอนาคตว่าจะเอายังไงกับชีวิตต่อไปดี ทำไมทุกสิ่งที่อิ่มคิดถึงไม่ได้เป็นไปตามที่อิ่มคิด หรือบางทีมันอาจจะรอเวลาที่เหมาะสมก็ได้....แล้วเมื่อไหร่เวลานั้นจะมาถึงหล่ะ?? ถ้าถามว่าตอนนี้อิ่มอยากได้อะไรเหรอ อิ่มแค่อยากใช้ชีวิตในทุกๆๆวันให้มีความสุขแค่นั้นเอง แต่ทำไมความสุขมันถึงได้หายไปไหนหมดเนี่ย เหมือนมันจะค่อยๆๆเลือนลางจางหายไปจากชีวิตอิ่มก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

P.S. ช่วงนี้สับสนในชีวิต คงไม่มีใครเข้าใจหรอก

 

 

 ทำไมวันนี้อิ่มถึงได้รู้สึกค่อนข้างแย่แบบนี้เนี่ย อยู่ดีๆๆก็ปวดหัวขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ หรืออาจจะเป็นเพราะช่วงนี้อิ่มเครียดจนเกินไป แต่ก็ไม่น่าจะใช่นะ อิ่มก็ไม่ได้เครียดอะไรนิ (หรือว่าแอบเครียดโดยที่เราไม่รู้ตัว) ช่วงนี้มีเรื่องให้ทำค่อนข้างเยอะ เยอะจนบ้างทีอิ่มยังงงเลยว่า อิ่มจะเริ่มทำอันไหนก่อนดี เมื่อไหร่ชีวิตของอิ่มจะลงตัวเหมือนกับคนอื่นบ้างเนี่ย อิ่มอยากหยุดพักกับสิ่งที่อิ่มทำอยู่ตอนนี้ อยากหยุดเพื่อ charge energy ให้กับตัวเอง เพราะรู้สึกว่าตอนนี้ พลังงานที่สะสมมาเริ่มหร่อยหรอ อยากไปทะเลสุดๆๆ แต่หาเวลาไปไม่ได้ อยากลาออกจัง!! ไม่อยากทำงานแล้ว อยากอยู่เฉยๆๆ สักพักได้ไหม อิ่มรู้สึกว่าอิ่มเริ่มเหนื่อยจนเกินไปแล้วอ่ะ เลยทำให้ชีวิตของอิ่มแย่ไปหมดเลยมั้ง

 

- อยากได้กำลังใจจากหลายๆๆคน แต่เค้าก็คงไม่รู้หรอก

- ไม่อยากมีความรู้สึกแบบนี้เลยอ่ะ